කලිණිසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. සිත්කලු වූ; මනෝඥ වූ; කල්යාණ වූ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 432 ← කලිච්චිය කලිත →