කාල විමුක්තසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. (අභි.) කාල භේදයෙන් මිදුණු; කාල භේදයක් ත්රෛකාලික වශයෙන් නොමැති; ගත නොහැකි.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 461 ← කාල විභජනය කාල විරෝධය →