කිණයසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. හම යම් කිසිවක ගැටීමෙන් ගොරෝසු වී සෑදෙන ගැටය; කරගැටය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 474 ← කිණන්ත කිණ්චය →