කීණසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. ක්ෂය වූ; හීන වූ; පිරිහීගිය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 481 ← කීඩෑවා කීණාති →