කොල්ලිසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය(කථා.) නා.ප්ර. නොහික්මුණු ගති ඇති ස්ත්රිය; අවිනීත ස්ත්රිය; දඟකාර තරුණිය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 525 ← කොල්ලෑව සහිත ඔරුව කොල්ලිය →