කොළිස්සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය1. නා. ගසක මුදුන; අතුඅග; දළුව.2. නා. කෙළයුර.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 529 ← කොළිවීස කොළිහ →