ගමිසසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. ගම් ඉස; ගමේ ඉහළ කෙළවර; ගමේ ඉස්මත්ත.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 561 ← ගමියාභිසඞ්ඛාර ගමිස්සති →