ජාතිගතියසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය(කථා.) නා. සහජයෙන් ලැබුණු ගතිගුණය; උපතින් ලත් පුරුද්ද.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 672 ← ජාතිගත ජාතිගොත්ත →