තන්දිමුකසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. ඇත්මුහුණක් ඇත්තා; ගණදෙවියා.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 709 ← තන්දිත තන්දිරම →