තනි තණ්ඩල්සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය1. (කථා.) වි. අවිවාහක; තනිකඩයා වූ.2. වි. අසරණ; අනාථ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 709 ← තනි තට්ටු නිවස තනි තතක් ඇති වාද්ය භාණ්ඩය →