තනිමංසලේසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය1. ක්රි.වි. සහායකයකු නැති ව; හුදෙකලා ව; තනි ව.2. ක්රි.වි. අවිවාහක ව.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 710 ← තනිපොරේ තනිමග →