තිත්ථඤ්ඤුතාවසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. බහුශ්රැතයන්ගේ ඇසුර; තීර්ථඥතාව.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 749 ← තිත්ථඤ්ඤුතා තිත්ථභූත →