1. නා.ප්‍ර. තොටුපළ; තොට; තීර්ථය.
2. නා.ප්‍ර. (මිථ්‍යා) ලබ්ධිය.
3. නා.ප්‍ර. උපාය.
4. නා.ප්‍ර. පිරිසිදු ජලය.
5. නා.ප්‍ර. ගුරුවරයා; උපදේශකයා.
6. නා.ප්‍ර. තිත්ත රසය.
7. නා.ප්‍ර. සෑහීම; තෘප්තිය.

තිත්ගැසෙනවා

ක්‍රි. ලප ඇතිවෙනවා; තිත් ඇති වෙනවා.

තිත්ත

1. වි. තික්ත හෙවත් අප්‍රසන්න; අමිහිරි
2. වි. දැඩි; තද.

තිත්ත වෙනවා

ක්‍රි. එපා වෙනවා; අප්‍රිය වෙනවා.

තිත්තයා

නා. මිරිදිය මත්ස්‍ය විශේෂයක්.

තිත්ථ

1. නා.ප්‍ර. තොටුපළ; නානතොට.
2. නා.ප්‍ර. දෘෂ්ටිය (බුදුන් වහන්සේගේ කාලයෙහි වූ) දෙසැටක් දෘෂ්ටි.
3. නා.ප්‍ර. තීර්ථකයා; දෙසැටක් දෘෂ්ටීන්ගෙන් එකක පිහිටි තැනැත්තා.

තිත්ථචෝළය

නා. නාන තොටක දමාගිය රෙදිකඩ.

තිත්ථඤ්ඤුතාව

නා. බහුශ්‍රැතයන්ගේ ඇසුර; තීර්ථඥතාව.

තිත්ථවාසය

නා. සුදුසු ස්ථානයක වාසය කිරීම.

තිත්ථිය

වි. තීර්ථකයන් පිළිබඳ වූ; තීර්ථක.

තිත්ථිය පබ්බජ්ජාව

නා. බුදුසසුනෙන් පිටස්තර ව බලන පැවිද්ද; තීර්ථක ප්‍රව්‍රජ්‍යාව.

තිත්ථිය ව්‍රතය

නා. තිර්ථකයන්ගේ ආගමික වත් පිළිවෙත.

තිත්ථියපක්කන්තකයා

නා. තීර්ථකයන්ගේ දහම පිළිගෙන ඔවුන් කරා ගොස් එම වේශය පිළිගන්නා බෞද්ධ උපසම්පදා භික්ෂුව.

තිත්පළ

නා. තිප්පොළ.