තිපස්තිතිසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. ති පසළොස්වක් තිථියක් ඇත්තා; පසළොස්වක දා චන්ද්රයා; පුන්සඳ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 751 ← තිපල්ලත්ථමිගජාතක තිප් →