සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 751

තින්තිණ

නා.ප්‍ර. අන් සතු දේ තමාට අයත්බව හැඟවීමේ ලෝබකම; කෑමට ලොල්බව.

නා.ප්‍ර. බර මනින මිණුම් විශේෂයක්; කළං තුන.

නා.ප්‍ර. ශිව භක්තිකයින් නළලේ ගෑම සඳහා ගොම පිලිස්සීමෙන් ලබා ගන්නා අළු.

ක්‍රි. සෙලවෙනවා; සසල වෙනවා; චලිත වෙනවා; තතනනවා.

නා.ප්‍ර. තුන් ඇසක් ඇත්තා; ඊශ්වර දෙවි.

නා.ප්‍ර. ඊශ්වර දෙවියාගේ පුතා; ස්කන්ධ කුමාරයා; කඳ කුමරා.

නා.ප්‍ර. ඊශ්වර දෙවියාගේ විරුද්ධකාරයා; අනංගයා.

(පාරිභා.) වි. පද තුනක් සහිත.
නා.ප්‍ර. පද තුනකින් සමන්විත වූව.

නා.ප්‍ර. අරළු, බුළු, නෙල්ලි යන ඵල වර්ග තුන.

නා.ප්‍ර. ති පසළොස්වක් තිථියක් ඇත්තා; පසළොස්වක දා චන්ද්‍රයා; පුන්සඳ.

නා.ප්‍ර. තිත්; පුල්ලි.

නා.ප්‍ර. හැසිරෙන ස්ථානය; ගැවසෙන ස්ථානය; ඇතැම් සතුන් ලගින තැන.

(කථා.) නා. තරබාරු ගතිය.

නා. කනප්පුව.

නා.ප්‍ර. තිබහ.

නා. පිටකත්‍රය; සූත්‍ර, විනය, අභිධර්මය යන පිටක තුන.

නා.ප්‍ර. සුදු ඊයම්.

නා.ප්‍ර. "මය" නමැති අසුරයා විසින් ආකාශයෙහි රනින් ද වාතයෙහි රිදියෙන් ද පොළවෙහි යකඩින් ද තනන ලද නගර තුන.

නා. දිය බීමේ දැඩි අවශ්‍යතාව; පවස; පිපාසය.

නා. ටිබෙට් දේශය.

නා.ප්‍ර. කාම, රූප, අරූප, නැතහොත්, ස්වර්ග, මර්ත්‍ය, පාතාල, යන ලෝකත්‍රය.

නා.ප්‍ර. දෙදණ හා නාභිය යන තුන් තැන.

නා.ප්‍ර. හස්තීන්ගේ දෙකපොල හා කෝෂය යන තුන් ස්ථානයෙන් වැගිරෙන මදය.

1. නා.ප්‍ර. ගාන්ධර්ව දිව්‍යපුත්‍රයකුගේ නාමය; සුරියවච්චසා නම් දිව්‍යාංගනාවගේ පියා.
2. නා.ප්‍ර. තිමිර ගස.