තිමදසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. හස්තීන්ගේ දෙකපොල හා කෝෂය යන තුන් ස්ථානයෙන් වැගිරෙන මදය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 751 ← තිමඬුලු තිමල →