තිමිරරිපුසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. අඳුරෙහි සතුරා වන ඉර හෝ සඳ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 752 ← තිමිරරක්ත තිමිරායිත →