තිමිරිසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. අඳුරු; අන්ධකාර; කළුවර.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 752 ← තිමිරායිතත්ත තිමිරි ගෙය →