තිලිඟුසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. (ව්යාක.) පුරුෂ, ස්ත්රී, නපුංසක යන ලිංග තුන; ලිංගත්රය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 756 ← තිලිඞ්ගික තිලිච්ඡ →