තිසැරුමසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය(කථා.) නා. ක්ලාන්තය; විඩාව; අධික වෙහෙස.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 757 ← තිස්සොවිධා තිසෑරුම →