තුන්කුදයසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. දෙදණ, උකුළ, බෙල්ල යන තුන් තැනෙහි නැමීම.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 761 ← තුන්කැලැති තුන්කුලුඳුල් →