තුරුමරුසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. ගස්කොළ නොවැවෙන බිම; මුඩුබිම.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 768 ← තුරුබිජු තුරුමල් →