තුරුසාසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. ගසක අත්ත; වෘක්ෂ ශාඛාව.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 768 ← තුරුස් තුරුසියපත් →