ද්යුතිමත්සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. කාන්ති ඇති; ප්රභාවෙන් යුක්ත; දිලිසෙන.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 812 ← ද්යුති ද්යූත →