ද්රෝහසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. විරුද්ධ; සතුරු; එදිරිවාදි.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 813 ← ද්රෝණියෙන් තරග වදිනවා ද්රෝහය →