දාතැන්සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. ජාතක කළ තැනැත්තා; පිළිසිඳ ගැනීමට සහාය වූ තැනැත්තා; පියා.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 814 ← දාතාරහ දාතු →