දාර්ඪ්‍යය

සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය

නා. (ලී, යකඩ ආදියෙහි) කැඩීම හා බිඳීම වළක්වන එකට බැඳී සිටින ස්වභාවය; දැඩි ගතිය.