දිණුසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. ජීර්ණ වූ; දිරාපත්; දිරූ; දිරාගිය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 827 ← දිණ්ණ දිත →