දිවකන්සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. බුදු, රහත්, දෙවි, බඹ ආදි උතුමන්ට ඇතැයි සැලකෙන අතිශය තියුණු ශ්රවණ ශක්තිය; දිව්යශ්රෝතය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 839 ← දිවකන දිවගඳ →