දිව්කන්සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. බුදු, රහත්, දෙවි, බඹ ආදි උතුමන්ට ඇතැයි සැලකෙන අතිශය තියුණු ශ්රවණ ශක්තිය; දිව්යශ්රෝතය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 841 ← දිව් කෙරෙනවා දිව්ගදඹ →