දුබුල්
සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය
වි.
දුර්වල; අසරණ; දුබල.
සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 850
← දුබුක්
දුභ →