දුමුක්සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය1. වි. මහත් සේ කැලැඹුණු; දොම්නස් බවට පත්.2. වි. බාගෙට ඉදුණු; ඉදීමට ළං වුණු.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 852 ← දුමිඳු දුමුත්තම →