දුර්ලක්ෂ්යසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. ලක් කර ගැනීමට අමාරු; එල්ල කර ගැනීමට අපහසු; දැකීමට දුෂ්කර වූ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 855 ← දුර්මෛථුනය දුර්ලඞ්ඝ්ය →