සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 855
දුර්භරණය
නා. අමාරුවෙන් පෝෂණය කිරීම.
දුර්භාග්ය
වි. අවාසනාවන්ත; අභාග්යසම්පන්න.
දුර්භාෂිත
වි. නොමනා ලෙස කියන ලද; නපුරු ලෙස පැවසූ.
1. නා.ප්ර. නපුරු වචන.
2. නා.ප්ර. විනයාගත වූ අල්ප සාවද්ය ඇවැත් වෙසෙසක්.
දුර්භික්ෂය
නා. කෑම්බීම් නැති වී යෑම; උග්ර වූ ආහාර හිඟය; සාගතය.
දුර්භෝජනය
නා. අයහපත් ආහාරය; දුකසේ ගන්නා බොජුන.
දුර්මතය
නා. වැරදි සිතුවිල්ල; සදොස් අදහස.
දුර්මුඛ
වි. අසතුටු මුහුණක් ඇති; කලකිරුණු; උකටලී බවට පත්.
දුර්මුඛ කරනවා
ක්රි. (කථා.) නිහඬ කරනවා; පරාජිත බවට පත් කරනවා.
දුර්මුඛය
1. නා. වස් දොස් ඇති කට; දුර්භාෂිත නඟන මුව.
2. නා. විරූපී මුහුණ; අප්රියකර මුව.
දුර්මුඛයා
නා. නොපහන් මුහුණක් ඇත්තා; කලකිරුණු පුද්ගලයා.
දුර්මේධ
වි. මෝඩ; අඥාන.
දුර්ලක්ෂ්ය
වි. ලක් කර ගැනීමට අමාරු; එල්ල කර ගැනීමට අපහසු; දැකීමට දුෂ්කර වූ.
දුර්ලඞ්ඝ්ය
වි. ඉක්මවීම අපහසු.
දුර්ලබ්ධිය
නා. වැරදි විශ්වාසය; මිථ්යාදෘෂ්ටිය.
දුර්ලභ
වි. ලබා ගැනීමට අමාරු; සපයා ගැනීමට දුෂ්කර; හිඟ; විරල.
දුර්වචයා
නා. අවවාද නොපිළිගන්නා තැනැත්තා; අකීකරු තැනැත්තා.
දුර්වල
වි. ශක්තිය අඩු; බෙලහීන; දුඹුල්.
දුර්වල ස්කන්ධ
නා.ප්ර. (තනි ව නැගී සිටීමේ) ශක්තිය නැති කඳ; (වැල් ආදියේ) දුබල කඳ.
දුර්වාර
වි. වැළැක්වීමට අපහසු.
දුර්විඥෙය
වි. අවබෝධ කර ගැනීමට දුෂ්කර.
දුර්විනීත
වි. නොහික්මුණු; චපල.
දුර්විපාක
නා.ප්ර. අයහපත් ප්රතිඵල.
දුර්වෘත්තිය
නා. අයහපත් රැකියාව; ධාර්මික නොවන රක්ෂාව.