දුර්මුඛයාසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. නොපහන් මුහුණක් ඇත්තා; කලකිරුණු පුද්ගලයා.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 855 ← දුර්මුඛය දුර්මූත්රතාව →