දුර්මුඛයසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය1. නා. වස් දොස් ඇති කට; දුර්භාෂිත නඟන මුව.2. නා. විරූපී මුහුණ; අප්රියකර මුව.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 855 ← දුර්මුඛ කරනවා දුර්මුඛයා →