දුර්වචයාසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. අවවාද නොපිළිගන්නා තැනැත්තා; අකීකරු තැනැත්තා.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 855 ← දුර්වචය දුර්වර්ණ →