දුරාරෝහසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. නැඟීමට අපහසු; අමාරුවෙන් නැගිය යුතු.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 856 ← දුරාරුහ දුරාලාපය →