දෙරණි සුරුසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. දෙරණට අධිපතියා; රජ; මිහිපල්.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 869 ← දෙරණම්බා දෙරණිසුරු →