සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 869
දෙබිත්තිය
1. නා. (කථා.) ගෙවල් දෙකක් අතර ඇති පටු මඟ; බිත්ති දෙකක් අතර ඇති අවකාශය.
2. නා. ගඟක ඉවුරු දෙක; දෙගං ඉවුර.
දෙබින්න
1. නා.බහු. සහෝදරයා සහ සහෝදරිය.
2. නා.බහු. අක්කා සහ නංගී.
3. නා.බහු. නිවුන් සොහොයුරියන් දෙදෙනා.
4. නා.බහු. සහෝදරිය සහ මස්සිනා.
දෙබුක්ක
නා. ළං ළං ව පිහිටි ගස් හෝ ගල් දෙකක් අතර ඇති ඉඩ.
දෙබුන්
1. වි. දෙකට බෙදුණු; දෙකොටසකින් යුත්; ද්විත්ව.
2. වි. ඛණ්ඩිකා (බිඳුණු කොටස්) දෙකක් තිබෙන; ද්වි - ඛණ්ඩකීය.
දෙබෝව
1. නා. (කථා.) කඳු දෙකක් අතර පිහිටි පහත්බිම.
2. නා. කඳු මුදුන; පර්වත ශිඛරය.
දෙමංසල
1. නා. පාරවල් දෙකක් එක්වන තැන; දෙමං සන්ධිය.
2. නා. දෙමංසන්ධියෙහි වූ ගිමන්හල; අම්බලම.
දෙමද
1. නා.ප්‍ර. (කථා.) ගොඩ ඉඩමක මැද පෙදෙස.
2. (කථා.) නා.ප්‍ර. කඳු දෙකක් අතර වූ පහත් බිම.
3. (ගොවි.) නා.ප්‍ර. වතුර බැස යන පහත් බිම; මිටියාවත.
4. වැටවල් දෙකක් අතරින් වැටුණු මඟ; දෙවැට.
දෙමන්දම
නා. රැයෙහි හෝ දවාලෙහි මැදියම් වේලාව; මද්දහනය හෝ මැදියම.
දෙමහල්ලෝ
නා. අඹුසැමි දෙදෙන; ස්වාමියා හා භාර්යාව.
දෙමාපිය
නා.ප්‍ර. මව්පිය දෙදෙනා.
දෙමුනුපුරා
නා. මුනුපුරකුගේ හෝ මිනිපිරියකගේ දරුවා; දරුවකුගේ මුනුපුරා.
දෙමුහුං
වි. ප්‍රභේද දෙකක සංයෝගයෙන් සෑදුණු; ජාති දෙකක් කළවම් වීමෙන් හටගත්.
දෙමුහුන් අභිජනනය
නා. වර්ග දෙකක් සම්මිශ්‍රණය කොට (සතුන් හෝ ශාක) බිහිකිරීම; වර්ග දෙකකට අයිති සතුන් මගින් බෝවීම.
දෙමෝදර
නා. ගංගා දෙකක් හෝ අතු ගංගා දෙකක් එක් වන ස්ථානය.
දෙමෝදු
(කථා.) නා.ප්‍ර. දුව, මව සහ මවගේ මව.
දෙය
1. නා. බඩුව; උපකරණය.
2. නා. කාරණය; කටයුත්ත.
3. නා. සිද්ධිය; ක්‍රියාව.
දෙයකුර
දෙය්‍ය
වි. දිය යුතු; දීමට සුදුසු; දානයට යෝග්‍ය.
දෙය්‍ය ධර්මය
නා. දීමට සුදුසු දේ; දීමට සුදුසු වස්තුව.
දෙරණ
නා. පෘථිවිය; පෘථිවි ගෝලය; ධරණිය.
දෙරණ තෙනේ
නා. (ජ්‍යෝති.) අඟහරු ග්‍රහයා; කුජ.
දෙරණම්බා
දෙරණි සුරු
නා.ප්‍ර. දෙරණට අධිපතියා; රජ; මිහිපල්.
දෙර්කාණය
නා. (ජ්‍යෝති.) ද්‍රෝෂ්කාණය; රාශියෙන් තුනෙන් කොටස.