දෙබුක්කසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. ළං ළං ව පිහිටි ගස් හෝ ගල් දෙකක් අතර ඇති ඉඩ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 869 ← දෙබිහින්න දෙබුන් →