දෙව්තුරුසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. දෙවියන්ගේ ගුරුවරයා; සුරගුරු; සුර ඇදුරු; බෘහස්පති.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 870 ← දෙව්තුර දෙව්දුව →