දෙහදුවසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය(කථා.) නා. හිරිහැරය; කලබලය; කැළඹීම; විනාශය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 872 ← දෙහක දෙහනික්ඛෙපන →