දෝණසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. ධාන්ය මැනීමේ මිම්මක්; ලාස් හතර; ද්රෝණය; තිඹ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 877 ← දෝඩු දෝණකාකයා →