සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 877

දෝඩු

(කථා.) නා.ප්‍ර. සූදානම; ලෑස්තිවීම.

නා.ප්‍ර. ධාන්‍ය මැනීමේ මිම්මක්; ලාස් හතර; ද්‍රෝණය; තිඹ.

1. නා. ඔරුව හෝ එබඳු හැඩය ඇති භාජනය; ජලමුද්‍රිත වැසිකිළියක මල මූත්‍ර ධාරකය.
2. නා. කෝෂය; නළය.

1. නා. දුවණි; දියණිය; දූ.
2. නා. භාජනය; ඔරුවක් වැනි භාජනය.
3. නා. කුඩා ඔරුව; සුලුප්පුව.

නා. (ගෞර.) දියණියෝ; දුහිතෘ.

1. නා. අත් දෙක; දෑත.
2. නා. අත් දෙක බොකු කර එකට ඇල්ලූ කල එහි රඳන ප්‍රමාණය; හස්තපුටය.

නා.ප්‍ර. කුඩා පුවක් වර්ගයක්; ලේන්තැරි මෙන් කුඩා රත් පැහැති ගෙඩි ඇති තාල වර්ගයේ ගසක්.

නා. ඉන්දියාවේ පිරිමින් අඳින ඇඳුමක නාමය; අධෝකාය වසා අඳින ඇඳුමකි.

වි. සිහිවිකල්; සිහිමද; උමතු.

වි. පුර්තුගීසි නම් අනුව කාන්තාවගේ නමෙහි මුලට යෙදෙන ගරු නාමයක්.

නා. පතල්වල උමඟ හාරන ඉල්ලම් මග; හරස් අතට කනින බිම්ගෙය; පොළොව යට හාරන උමඟ.

නා. දෝත; අත්දෙක.

නා. පහත් තෙත් බිම්; දෙණිය.

නා.ප්‍ර. තාරකා පේළිය; තරු වැළ.

නා. දොම්නස; දුක්වේදනාවට බර චිත්තලක්ෂණය.

නා. ගලායන දියරය; ගලන ද්‍රවය; දහර; ධාරාව; දියකඩ (=flush)

නා.ප්‍ර. දිග අත්; අත් අඩුව; බාහු දණ්ඩ.

ක්‍රි. දියරක් ගලා යනවා; දහරාවක් වශයෙන් යනවා; හැම අතට ම ගලා පැතිර යනවා.

නා. දෝලනය ඇති කරන දෙය; පැද්දෙන දෙය.

නා. දෙපසට පැද්දීම; නියම් කාල රිද්මයක් අනුව එක් පසෙක සිට අනෙක් පසට පැද්දීම (= oscillation).

නා. ඔන්චිලි පැදීමේ ක්‍රීඩාව; කෙළි පිණිස ඔන්චිලි පැදීම.

1. නා. මිනිසුන් විසින් උසුලා ගෙන යා යුතු වන යාන විශේෂයක්.
2. නා. ඔංචිල්ලාව; ඕවිල්ල.

1. නා. දෝලාව; සිවි ගෙය; තොටිල්ල; භූමිදානය සඳහා මිනිය දමාගෙන යන පැස හෝ පෙට්ටිය.
2. නා. රාජ කන්‍යාව; රජ මෙහෙසිය; රජ කුමරිය.

නා. සේදීම; පිරිසිදු කිරීම; ධෝවනය.