ධර්මානුසාරිසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. ධර්මිෂ්ඨ; දහමට අනු ව හැසිරෙන්නා වූ; ධර්මය පිළිපදින්නා වූ; දැහැමි.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 881 ← ධර්මානුස්මෘතිය ධර්මාපහාසය →