නාභිලක්ෂ්යය
සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය
(පාරිභා.) නා. කාචයකින් කිරණ අභිසරණය වීමෙන් තැනෙන්නා වූ කේන්ද්රිය චිහ්නය; කැඩපතක හෝ කාචයක අක්ෂයට සමාන්තර ව එන කිරණ ධාරා එකිනෙක හමුවන්නා සේ පෙනෙන ලක්ෂ්යය.
(පාරිභා.) නා. කාචයකින් කිරණ අභිසරණය වීමෙන් තැනෙන්නා වූ කේන්ද්රිය චිහ්නය; කැඩපතක හෝ කාචයක අක්ෂයට සමාන්තර ව එන කිරණ ධාරා එකිනෙක හමුවන්නා සේ පෙනෙන ලක්ෂ්යය.