නිඝර්ෂණයසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. තදින් එකට ගැටීම; හැපීම; ස්පර්ශ වීම.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 914 ← නිඝන්ඩුව නිඝාත →