සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 914

නිගහළ

[නි + ගහළ]
වි. කසළ නැති; නොකිලිටි; නිකසළ; පිරිසිදු; පවිත්‍ර.

නිගළ

නා.ප්‍ර. විලංගුව; පයේ දමන යකඩ දම්වැල; ඇතුන් බඳිනා දම්වැල.

නිග්ගණ්ඩි

වි. ගැටවලින් තොර.

නිග්ගහීතය

නා. අක්ෂර මාලාවට අයත් බින්දු වර්ණය; බින්දුව.

නිග්ඝෝසය

නා. මහා ඝෝෂාව; (මහජනයා එක් වී) නඟන මහත් වූ හඬ.

නිග්‍රහ

වි. නින්දා සහගත; අවඥාවෙන් යුත්.

නිග්‍රහණය

(පාරිභා.) නා. වායුවේ ඇති නයිට්‍රජන්වලින් සංයෝග වර්ග සෑදීම; නයිට්‍රජන් ස්ථිරීකරණය (=fixing).

නිග්‍රහය

1. නා. කායික හෝ මානසික හෝ පීඩාව; පෙළීම.
2. නා. නින්දාව; අවමානය.
3. නා. චෝදනාව; දොස් දැක්වීම.
4. නා. සන්සිඳුවීම; ශමනය.
5. නා. සංයමය; දමනය.

නිග්‍රහාත්මක

[නිග්‍රහ + ආත්මක]
වි. නින්දා සහගත; නිගාව ගැබ් කළ.

නිග්‍රාහකයා

නා. නිගා කරන්නා; හෙළා දකින්නා; ගර්හා කරන්නා.

නිග්‍රාහ්‍යයා

නා. නිගා කළ යුතු තැනැත්තා; හෙළා දැක්ක යුතු පුද්ගලයා; ගර්හාවට භාජන විය යුත්තා.

නිගාමි

වි. නිගමනාත්මක; නිගමන වශයෙන් වන.

නිගාව

1. නා. අවමානය; අපහාසය; නින්දාව,
2. නා. දණ්ඩනය; දඬුවම.

නිගීර්ණ

වි. අභ්‍යන්තරගත; ඇතුළත් වූ.

නිගූහනය

වි. සැඟවීම; යටපත් කිරීම.

නිගොස්

1. නා.ප්‍ර. නැවත මතු වන නාදය; ප්‍රතිරාවය.
2. නා.ප්‍ර. මහා ඝෝෂාව.
3. නා.ප්‍ර. වැළපීම; හැඬීම.
වි. හඬ නැති; නිහඬ.

නිඝණ්ටු

නා.ප්‍ර. පුරාණ පර්යාය ශබ්දකෝෂ විශේෂයක්.

නිඝණ්ඩුමාලාව

නා. පර්යාය වචන ගොනු කළ ග්‍රන්ථ සමූහය.

නිඝර්ෂණය

නා. තදින් එකට ගැටීම; හැපීම; ස්පර්ශ වීම.

නිඝාතිය

(පාරිභා.) නා. කන් අඩිය තුළ පිහිටි කිණිහිරක හැඩය ගත් අස්ථිකාවක්; කිණිර ඇට. (=incus).

නිඝෝස

නා.ප්‍ර. හඬ; ශබ්දය; නිර්ඝෝෂය; නින්නාදය.

නිචය

නා. රාශිය; සමූහය; ගොඩ.

නිච්චිය

නා. නිශ්චයක් ඇති බව; කල්පනාව; මතකය.

නිච්ඡන්දය

නා. ආශාවෙන් දුරු වීම; තෘෂ්ණාවෙන් වෙන් වීම; ඡන්ද රාගයෙන් තොර වීම.