නිම්මසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය1. නා. මුදුන; ශීර්ෂය.2. නා. කෙළවර; සීමාව.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 922 ← නිම්බුර නිම්මංස →